9 augustus 21u12

Nee maar, ik ben al in de kamer! Dynamo zit op een karaoke-avond met Trumm-it en een slordige honderd circusartiesten. Ik ben hier want ik moet workshops voorbereiden. Ach en wee. Maar het doet mij deugd even alleen te zijn. Zelfs de aanwezigheid van mijn ‘luchtmatras des doods’ lijkt me een zeker genoegen te verschaffen.

Dag vrienden van Dynamo,

Percussie is leven. Dat had ik al gezegd. Maar ik zeg het nog eens omdat het voor mij een nieuwe invulling heeft gekregen, sinds François ons een uiteenzetting heeft gegeven van zijn project in Brazilië. ‘Afroreggae’ mengt zich midden in de oorlog tussen bendes en politie in de favela’s van Rio om de jeugd via percussie en dans op het rechte pad te brengen en het leven zinvol te maken. We waren bevoorrecht publiek van zijn verhalen op de Estonian Evening, waarop Trumm-it Dynamo trakteerde op een Ests avondmaal.

Ests avondmaal. Eerlijk: ik had er knap wat moeite mee. Maar dat is ook eerlijk: de Dynamokids opvallend minder.

Ik ga van achter naar voor: de namiddag was dik in orde, met dank aan Jonas, die een stadsspel op maat van percussionisten bedacht. Opzet van het spel: je bereidt in kleine groepjes (D en T-i gemengd, natuurlijk) een stukje muziek voor, dat je nota bene zelf met je groepsmaten moet ‘componeren’; je trekt het historisch centrum van Tallinn in en probeert je liedje uit op het publiek. Opdrachten: je moet mensen laten dansen, laten klappen in het ritme, wat geld bijverdienen, een originele speelplek zoeken en een feestje bouwen. En alles moet gefilmd worden, zodat je niet kunt valsspelen. Dankuwel aan het niet-voorspelde mooie weer. Ik probeer morgen enkele van de leukste filmpjes door te sturen.

Dan naar de voormiddag: een bezoek aan een ‘Energy centre’, een soortement Technopolis. Maar dan een uit een vervlogen tijd. Weet je, zoals ze vroeger in het Atomium uitpakten met de transistorradio toen de cd-speler al lang in gebruik was, zo pakt dit leutige museum uit met wonderen der techniek zoals de lichtschakelaar. Je drukt erop en er gaat een lamp branden. Unwarscheinlich! En dolle pret verzekerd.

Ik heb me gelukkig een beetje vergist met mijn voorspelling van de wraak van moeder natuur. Dynamo redt zich aardig, al moet je bij thuiskomst nu ook geen lentefrisse vogeltjes verwachten. Desalniettemin, bij een rustmoment zie je toch al eens een oog dichtgaan. Maar je hebt aan bovenstaande vast gemerkt dat deze dag de sleur van het festival doorbreekt, en in feite ideaal getimed is voor mijn muzikantjes om tot rust te komen en batterijen terug op te laden.

Heel kort nog iets over Tallinn: je hebt het doorgedreven middeleeuwse centrum, zo één waar je bediend wordt door obers in middeleeuwse gewaden en daarvoor middeleeuwse bedragen op tafel legt. Old Town is piepklein, niet gespeend van groen en met een prachtige burchtheuvel en dito panorama’s tot aan de zee. Buiten de ring heb je dan New Town, met torens, winkelcentra en lichtkranten à la New York, en tot slot de haven. Wat Leuven beweert, kun je evengoed van Tallinn zeggen: eeuwenoud doch springlevend.

Aan Aïsha, Liesbeth, Sanne, Brecht en Ines: we denken dagelijks aan jullie.

Toedeloe en tot morgen. Direct nog wat foto’s van Trumm-it.

Tom.