13 augustus 0u14

Beste Dynamovrienden,

Laatste glas grenadine, laatste kom cornflakes, laatste bericht op de blog.

Laatste optreden. We hebben gevoeld dat Bregje en Robbe vroeger waren vertrokken, maar verder was het dik oké.

Sum finito Latinis. Ik ben zo op dat ik mijn Latijnse verbuigingen vergeet.

The day after. Dynamo mocht uitslapen maar ik was al vroeg met Wok op schok, op de cultuurkilometer, omdat ik nu eenmaal het beste uit mijn laatste dag wilde halen. Alles verliep rustig. Op de evaluatie in de namiddag, hebben we besloten om het geld, verdiend met het stadspel, aan een goed doel in Tallinn te schenken. Een organisatie die dakloze jeugd ondersteunt, geloof ik.

‘s Avonds was er een feestje voor alle deelnemers van het circusfestival. Ik citeer Terje in haar slotspeech: “Thank you, Dynamo and Trumm-it. I will never organise a festival again without percussion.” Daarna kwam het afscheid van de Trumm-it jongeren. Er vloeiden enkele tranen, vooral aan Estse zijde. Het beeld van Dynamieters die Trummers troosten, raakte mij ook wel. Ik realiseerde me niet hoeveel impact de ontmoeting tussen de twee percussiebands heeft gehad.

Het vliegtuig vertrekt om 6u40. We proberen rond 4 uur te vertrekken, maar moeten nu nog de instrumenten demonteren en in karton wikkelen. Dat wordt dus een ‘nuit blanche’ en een rustige vlucht terug, neem ik aan.

Voor de onzen die thuis zitten, Bregje, Robbe, Sanne, Aïsha, Brecht en Ines: ik heb kleine presentjes op zak.

Dank voor alle toffe reacties op deze blog.

Dank aan Rika voor het netwerk-werk. Dank aan Annelies voor het papierwerk.

Dank aan Terje en haar ploeg voor de organisatie van het festival.

Dank aan Isabel, Jente, Joran en alle Wokkers voor de fijne samenwerking.

Dank aan Hando om in de uitwisseling te geloven, en het project met zoveel vuur mee vorm te geven.

Dank aan François om ons een ander soort percussie te tonen.

Dank aan Carla om mijn rechter- en linkerhand te zijn.

Dank aan Jonas om het project te dragen.

Dank aan Trumm-it, het was gezellig.

Ik citeer Terje opnieuw: “Thank you Tom for being Tom.”

Dank aan Dynamo, jullie zijn geweldig. Ik hoop dat we nog vele jaren vol mooie momenten gaan meemaken.

Tallinn, all-in.

Hop naar België.

Groetje, Tom.

Ah ja, ik heb vandaag ook nog met een boom gesproken.

filmpje stadspel

Sorry vrienden, het lukt niet om een filmpje, dat ik van Caspers Ipod naar Windows Media Player heb gekopieerd, als bijlage toe te voegen aan deze blog. Heeft iemand raad? En anders is het nougatbollen.

Toedels, Tom.

11 augustus 23u31

Beste vrienden van Dynamo,

Iedereen is veilig en wel. Van de aanslag bij het ministerie van defensie hebben we niets gemerkt.

Persoonlijk is mijn kaars uit. De Dyno’s zelf zijn uit sterker hout gesneden en bevinden zich in opperbeste stemming. Deze ochtend volgden ze hun laatste workshop en de hele namiddag hebben we gerepeteerd, in moeizame omstandigheden, met tal van onverwachte regenbuien. Vanavond laat was de slotshow van ons project, met Trumm-it en vuurartiesten. Het publiek was er dol op, maar een kat is een kat. Het was in orde maar niet super. Om verschillende redenen – het is niet mijn bedoeling om schuldigen aan te wijzen, want die zijn er niet – verliep niet alles volgens plan. Dan moeten we groot zijn in het toegeven dat we beter kunnen. En vergis u niet: er zaten ook veel sterke momenten in.

Het belangrijkste van al: we hebben er veel van geleerd. Iedereen, Dynamo, Trumm-it, François, Hando, Jonas, mezelf. Missie geslaagd.

Slaapwel,

Uw toegenegen scheepswrak, Tom.

PS.: Ik probeer direct nog een filmpje van ons stadspel door te sturen.

11 augustus 2u08

Dag vrienden van Dynamo,

Bregjes laatste avond. Ze neemt morgen het vliegtuig naar België en een dezer vertrekt ze voor een vol jaar naar Denemarken. Lieve Dynamovrienden, ik zou uren over Bregje (en haar taart) kunnen stoefen, maar ik zal het kort houden – kijk naar het uur. Weinig mensen doen mij een traan wegpinken, maar haar geïmproviseerde afscheidsrede raakte mij oprecht. Zulke Bregjes maken ze niet meer. We gaan je missen.

(percussie is leven, laatste keer)

Snel nog iets over vandaag. ‘s Ochtends workshops, onder andere van mezelf. Namiddag marathonrepetitie met François. Voorbereiding Belgische avond, door Dynamo. Eigenlijke Belgische avond, voor Trumm-it, met Hagelandse sla, frietjes op Dynamo’s wijze, gehaktballen met appelmoes, dame blanche en cuberdons. En heel wat Belgische animatie. Dank aan Annelies en Carla voor de hulp in de keuken. Even terug naar het festivalpark (die een eind buiten het centrum van Tallinn ligt) voor een Finse show, dan gaan optreden op een ‘rooftop cinema’. Dank aan Trumm-it om zich te pletter te dansen, dat gaf veel energie. Eigenlijke ‘rooftop cinema’, La cité des enfants perdus, OV Engelse ondertiteling, wat ik erg bescheiden vind van de Esten, maar zo zijn ze. Dan kort afscheidsfeestje voor ons aller…

Wat een dag weer.

Dada, Tom

oververmoeid en met een infectie aan het rechteroog.

Foto’s Trumm-it

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ziehier. De instrumenten die je niet herkent van Dynamo, dat zijn jerrycans die je middels een riem rond je middel draagt. Ik hoop lege.

Weet je wat ik ga doen, nu ik de school voor mij alleen heb? Ik ga me jandorie eens goed scheren!

Groetjes,

Gandalf.

9 augustus 21u12

Nee maar, ik ben al in de kamer! Dynamo zit op een karaoke-avond met Trumm-it en een slordige honderd circusartiesten. Ik ben hier want ik moet workshops voorbereiden. Ach en wee. Maar het doet mij deugd even alleen te zijn. Zelfs de aanwezigheid van mijn ‘luchtmatras des doods’ lijkt me een zeker genoegen te verschaffen.

Dag vrienden van Dynamo,

Percussie is leven. Dat had ik al gezegd. Maar ik zeg het nog eens omdat het voor mij een nieuwe invulling heeft gekregen, sinds François ons een uiteenzetting heeft gegeven van zijn project in Brazilië. ‘Afroreggae’ mengt zich midden in de oorlog tussen bendes en politie in de favela’s van Rio om de jeugd via percussie en dans op het rechte pad te brengen en het leven zinvol te maken. We waren bevoorrecht publiek van zijn verhalen op de Estonian Evening, waarop Trumm-it Dynamo trakteerde op een Ests avondmaal.

Ests avondmaal. Eerlijk: ik had er knap wat moeite mee. Maar dat is ook eerlijk: de Dynamokids opvallend minder.

Ik ga van achter naar voor: de namiddag was dik in orde, met dank aan Jonas, die een stadsspel op maat van percussionisten bedacht. Opzet van het spel: je bereidt in kleine groepjes (D en T-i gemengd, natuurlijk) een stukje muziek voor, dat je nota bene zelf met je groepsmaten moet ‘componeren’; je trekt het historisch centrum van Tallinn in en probeert je liedje uit op het publiek. Opdrachten: je moet mensen laten dansen, laten klappen in het ritme, wat geld bijverdienen, een originele speelplek zoeken en een feestje bouwen. En alles moet gefilmd worden, zodat je niet kunt valsspelen. Dankuwel aan het niet-voorspelde mooie weer. Ik probeer morgen enkele van de leukste filmpjes door te sturen.

Dan naar de voormiddag: een bezoek aan een ‘Energy centre’, een soortement Technopolis. Maar dan een uit een vervlogen tijd. Weet je, zoals ze vroeger in het Atomium uitpakten met de transistorradio toen de cd-speler al lang in gebruik was, zo pakt dit leutige museum uit met wonderen der techniek zoals de lichtschakelaar. Je drukt erop en er gaat een lamp branden. Unwarscheinlich! En dolle pret verzekerd.

Ik heb me gelukkig een beetje vergist met mijn voorspelling van de wraak van moeder natuur. Dynamo redt zich aardig, al moet je bij thuiskomst nu ook geen lentefrisse vogeltjes verwachten. Desalniettemin, bij een rustmoment zie je toch al eens een oog dichtgaan. Maar je hebt aan bovenstaande vast gemerkt dat deze dag de sleur van het festival doorbreekt, en in feite ideaal getimed is voor mijn muzikantjes om tot rust te komen en batterijen terug op te laden.

Heel kort nog iets over Tallinn: je hebt het doorgedreven middeleeuwse centrum, zo één waar je bediend wordt door obers in middeleeuwse gewaden en daarvoor middeleeuwse bedragen op tafel legt. Old Town is piepklein, niet gespeend van groen en met een prachtige burchtheuvel en dito panorama’s tot aan de zee. Buiten de ring heb je dan New Town, met torens, winkelcentra en lichtkranten à la New York, en tot slot de haven. Wat Leuven beweert, kun je evengoed van Tallinn zeggen: eeuwenoud doch springlevend.

Aan Aïsha, Liesbeth, Sanne, Brecht en Ines: we denken dagelijks aan jullie.

Toedeloe en tot morgen. Direct nog wat foto’s van Trumm-it.

Tom.

9 augustus 1u17

Beste vrienden,

Valt het je op dat het uur van blogpublicatie elke keer later wordt? Dat is een ramp waar ik niet aan ontsnappen kan. Vandaag was een onmetelijk vermoeiende dag voor de Dyno’s. Nog meer voor hen dan voor mij, omdat ik in de voormiddag vrij had en naar hartelust de blog kon bijbloggen. Mijn jonge muzikanten waren echter ingeschreven voor workshops, aangeboden door de organisatie van het festival. François, de Braziliaanse dirigent van Trumm-it gaf een gesmaakte workshop bodypercussion, maar andere multigetalenteerde jongeren van mijn groep kozen voor jongleren, trampoline of andere bizarre activiteiten. Na de middag hadden we dan onze vuurrepetitie waarvan sprake in het vorig bericht. Deze keer onder leiding van diezelfde François. Wat een marathon! Voor enkele onder ons verfoeilijk langdradig, voor andere verschrikkelijk moeilijk, maar voor iedereen even confronterend. Wat hebben we geleerd? Tom is geen Braziliaan en dat heeft voordelen en nadelen. En verder nog: François is geen Belg, dat heeft voordelen en nadelen. Misschien dat ik er binnenkort eens over uitwijd.

Ze waren uitgeput, de Dynamieters, maar rusten stond niet op het programma. Er was immers nog een gastdocent, een professionele Estse drummer, die kwam spreken over een gezonde slagtechniek. En ook ongeveer aansluitend: een optreden van Dynamo als publiekslokker vlak voor de tweede voorstelling van Wok deze week. Eerst zei ik tegen de zichtbaar vermoeide zielen dat ik minder explosiviteit tolereerde omwille van de situatie, maar toen ik door had dat én François én Terje (de big chief van het festival) zich in het publiek bevonden, heb ik eerlijk gezegd: ‘jongens, ik wil imponeren, gooi alle remmen los ook al heb je geen reserve meer’. En dat lukte warempel. Lieve vrienden, neem van me aan dat ik voorts niet competitief ben ingesteld, laat staan dat ik Dynamo zou afstraffen bij een mindere prestatie. Maar bij deze is wel bewezen hoe diep hun kan is, en dat wekt bij mezelf dan weer een groot respect en waardering voor de jonge leeuwen op. En jullie, ouders, mogen best fier zijn.

We zijn halfweg. Gemiddeld slapen we een uur of twee minder dan in huiselijke kringen en onze dagen zitten meer dan eivol. Ik voorspel een weerslag tegen morgen. De organisatie heeft het ontbijt verplaatst van negen naar acht uur. De wraak van moeder natuur zal zich over enkele uren voltrekken. Ik vraag me af hoe ik het ga overleven.

Slaapwel, Tom.

PS.: het uur in de titelbalk is altijd het uur waarop ik begin. Ik klok nu af op 1u50. Doei!

Foto’s

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Is het gelukt? Een hele reeks van foto’s van ons grote optreden eergisteren. Ik heb niet geselecteerd, want dat is hopen werk en ik zou nog willen douchen. Geniet ervan.

Als ik die foto’s terugzie, en denk aan de voldoening die de muzikanten na deze set voelden, ben ik zeker: percussie is leven.

Binnenkort ook foto’s van Trumm-it.

Groetje, Tom.

8 augustus 11u07

Beste vrienden van Dynamo,

Vic Van den Bossche heeft een prachtig fototoestel en nogal vaak last van acute klikwoede. Ik heb 1300 foto’s geïmporteerd waarvan ik er enkele probeer te delen met jullie. Het zullen foto’s zijn van onze optredens, dus niet getrokken door Vic, maar door Annelies van de Madammen.

We repeteren elke dag twee à drie uur, Dynamo en Trumm-it samen, ter voorbereiding van een vuurshow later deze week, de apotheose van onze samenwerking. Los daarvan waren de activiteiten van Dynamo gisteren eerder luw omdat Wok hun grote voorstelling had. Ter info: vijf Dynamokids zitten ook in Wok en moesten de hele dag repeteren. De andere hebben wat ‘gejamd’ (vrijblijvende percussie-improvisatie) met enkele Trummers in het park. Dat hadden ze eergisteren ook al gedaan, maar zonder mijn medeweten, omdat ik mezelf in ons vrije uurtje had getrakteerd op een bezoek aan het KUMU, het museum M van Tallinn. Prachtige hedendaagse architectuur en aangename kennismaking met schilderkunst in Estland. En stil dat het daar is, daar doe ik het uiteindelijk voor. De tijdelijke tentoonstelling gaat overigens over – jawel, die rotvent achtervolgt me echt tot het einde van de wereld – James Ensor.

Voor de vrienden van de Wok: hun voorstelling van gisteren was de beste die ik al heb gezien. Vandaag spelen ze nog eens, hopelijk voor evenveel en even uitgelaten publiek.

Tot straks met foto’s en tot vanavond voor een nieuw verslag,

Tom.

PS.: als je dacht dat België een wisselvallig klimaat had, kom dan zeker een naar hier.

7 augustus 0u44 (met vertraging)

Dag vrienden van Dynamo,

Het is al laat, dus ik ga het proberen kort te houden. Tallinn is mooi maar het durft er nogal eens regenen. Dat hebben we tot onze schande ondervonden op hét solo-moment van Dynamo in de programmatie van het circusfestival. Dat was dus vandaag om 17 uur. Gelukkig hielden de druppels het na een paar welgemikte kanonslagen van Dynamo voor bekeken. En dan moet ik zeggen, het was best een memorabel optreden, met een zeer ontvankelijk publiek. Juist omdat ik nogal veeleisend ben (zie vorig bericht), ben ik ook trots al mijn eisen worden ingelost. En dat is: een zekere professionele houding aannemen en kwaliteit brengen.

Top vijf van memorabele optredens van Dynamo: parade in Rusland, laatste set in New York, Leuven in Scène, Shemayet, Tallinn. De volgorde impliceert geen graadmeting.

De verbroedering tussen Dynamo en Trumm-it komt op stoomsnelheid. Je samen een breuk zeveren, behoort ook tot het aspect intercultureel leren.

Klein weetje over Tallinn: kennelijk heeft de stad gedurende een zeer lange periode het hoogste gebouw van de wereld gehad. Ik bedoel, in de Middeleeuwen of zo. De beschermheilige van Tallinn, die als een weerhaan op de toren van het Stadhuis staat, en die volgens de legende draken heeft verjaagd en andere leuke hobby’s had, heet ‘oude Tom’. Dat is niet gezeverd.

Was ik nog vergeten te zeggen: Emma was gisteren jarig! U mag allen uw felicitaties doorsturen in een reactie op dit bericht. Jente was ook jarig, maar noch Wok noch de Ensorfanfare heeft een blog, dus je moet al moeite doen om het te weten te komen.

Merci om allemaal vriend te worden van Dynamo op Facebook. We hebben sinds ons vertrek al 15 nieuwe fans.

Groetje, Tom.